معارف اسلامى پى برده و موارد اعتقادى و عملى دعوت ( اصول معارف و اخلاق ) را به دست آورد به خلاف دو طريق ديگر ، زيرا اگر چه از راه عقل مىتوان مسائل اعتقادى و اخلاقى و كليات مسائل عملى ( فروع دين ) را به‌دست آورد ولى جزئيات احكام نظر به اين‌كه مصالح خصوصى آنها در دسترس عقل قرار ندارند از شعاع عمل آن خارجند و هم‌چنين راه تهذيب نفس چون نتيجه آن انكشاف حقايق مىباشد و آن علمى است خدادادى نمىتوان نسبت به نتيجه آن و حقايقى كه با اين موهبت خدايى مكشوف و مشهود مىشوند ، تحديدى قائل شد يا اندازه‌اى گرفت اينان چون از همه جا بريده‌اند و همه چيز را جز خدا فراموش كرده‌اند تحت ولايت و سرپرستى مستقيم خدا مىباشند و آنچه را مىخواهد ( نه آنچه خودشان مىخواهند ) برايشان مشهود مىشود . طريق اولى ظواهر دينى ، اقسام ظواهر دينى چنان‌كه گذشت قرآن كريم كه مأخذ اساسى تفكر مذهبى اسلام است به ظواهر الفاظ خود در برابر شنوندگان خود حجيت و اعتبار داده است و همان ظواهر آيات ، بيان پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله را تالى بيان قرآن قرار مىدهد و مانند آن حجت مىسازد چنان‌كه مىفرمايد : « وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَيْهِمْ » « 1 » و مىفرمايد : « هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ » « 2 » و مىفرمايد : « لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ » « 3 » پُر روشن است كه اگر

--> ( 1 ) . نحل ، آيه 44 ( 2 ) . جمعه ، آيه 2 ( 3 ) . احزاب ، آيه 21